przebiegających ze świądem

bąbel pokrzywkowy (urtica) – wykwit wystający ponad powierzchnię
skóry, barwy porcelanowobiałej lub różowej, szybko powstający i ustępujący bez pozostawienia śladu.

blizna (cicatrix) – wytwór tkanki włóknistej w miejscu ubytku skóry
właściwej.

brodawka (papilla) – twór anatomiczny, mała wyniosłość błony śluzowej, skóry lub wpuklenie zewnętrznej warstwy skóry właściwej w naskórek; verruca – twór głównie patologiczny, grudka naskórkowa różnego kształtu i pochodzenia.

czyrak (furunculus) – ropna zmiana skórna, umiejscowiona w gruczołach potowych lub mieszkach włosowych.

grudka (papula) – wykwit wyniosły ponad poziom skóry, o wzmożonej
konsystencji, ustępujący bez pozostawienia śladu.

guz (tumor) – wykwit wyniosły poza powierzchnię skóry, dotyczy zmian w skórze właściwej, może sięgać głębszych narządów, np. guz zapalny, nowotworowy, ustępuje, pozostawiając blizny.

guzek (tuberculum, nodulus) – spoisty wykwit mniejszy od guza.

krosta (pustula) – pęcherzyk wypełniony treścią ropną.

łuska (squama) – złuszczająca się warstwa rogowa naskórka, rybia łuska
– zmiany skórne o metalicznie błyszczącym wyglądzie.

modzel (callus) – ograniczone zgrubienie warstwy rogowatej skóry, pojawiające się często na podeszwach stóp po spłaszczeniu poprzecznego łuku stopy i działaniu stałego ucisku obuwia na stopę; może występować po długotrwałym drażnieniu mechanicznym na dłoniach.

naczyniak (angioma) – rozszerzenia naczyń krwionośnych pod postacią małych, jasnoczerwonych zmian lub głębiej położonych, purpurowych zmian naczyniowych.

nadżerka (erosio) – owalny lub okrągły ubytek naskórka w wyniku jego
zniszczenia.

nagniotek (clavus) – odcisk, rodzaj modzela, zgrubienie skóry mające
w swym środku rdzeń grubiejący dośrodkowo i powodujący ostry ból pod uciskiem, umiejscowiony na stopach.

obrzęk (oedema) – nagromadzenie się nadmiernej ilości wody w tkankach i jamach ciała wskutek ogólnoustrojowego zaburzenia gospodarki wodnej i białkowej lub miejscowych zmian zakłócających wymianę wody między układem krwionośnym a tkankami.

opryszczka (herpes, hydroa) – pojawienie się wiązki pęcherzyków na obrzękniętej i zaczerwienionej podstawie zwykle pod nosem lub na wardze.

ostuda (chloasma) – plamiste przebarwienia (brązowe) na twarzy u kobiet ciężarnych lub zażywających środki antykoncepcyjne, albo w następstwie zaburzeń wewnątrzwydzielniczych, a także czasami wywołane przez kosmetyki.

otarcie naskórka (excoriatio) – uszkodzenie naskórka na skutek siły
działającej stycznie do powierzchni skóry; odsłonięte zostają brodawki skóry właściwej.

owrzodzenie (exulceratio) – ubytek tkanki w następstwie jej martwicy
lub rozpadu, zwykle dotyczy skóry lub błon śluzowych.

pęcherz (bulla) – wykwit o cechach pęcherzyka i średnicy większej niż
0,5 cm.

pęcherzyk (alveolus, folliculus) – wykwit wypukły, z płynną zawartością
pod naskórkiem, ustępujący bez blizny.

pęknięcie (rhagades) i rozpadlina (rhagas) – linijne ubytki dotyczące
warstw głębszych skóry właściwej.

plama (macula) – wykwit płaski, niewyczuwalny przy dotyku, o różnym
zabarwieniu, różniący się od skóry otaczającej wyłącznie zabarwieniem, powstający na skutek np. rozszerzonych naczyń krwionośnych skóry (stan zapalny), zwiększonej ilości barwnika (hemoglobina, melanina, substancje zewnątrzpochodne) lub braku barwnika (bielactwo).

podbiegnięcie krwawe (siniak) (suffusio sanguinis, suggillatio) – plama na skórze po urazie tkanek miękkich, pochodząca z wylewającej się krwi z przerwanych naczyń krwionośnych; krew przenika z głębszych tkanek do powierzchownych warstw skóry; towarzyszy temu obrzęk, ból i podwyższona miejscowo temperatura.

przeczos (excoriatio) – ubytek naskórka powstały w wyniku zadrapania,
z surowiczym wysiękiem i punkcikowatym krwawieniem.

rana (vulnus) – przerwanie ciągłości skóry.

rumień (erythema) – plama skóry koloru czerwonego powstała na skutek oparzenia, zatrucia tlenkiem węgla; może być wykwitem zapalnym.

strup (crusta) – wynik zasychania płynu wysiękowego, krwi lub/i treści
ropnej.

torbiel (cystis) – patologiczna jama otoczona mniej lub bardziej wyraźnie wykształconą ścianą, wyścielona nabłonkiem.

zaskórnik (comedo) – drobny czop rogowo-łojowy w przewodzie wyprowadzającym gruczołu łojowego, którego powierzchnia (wskutek utleniania się keratyny) ma prawie czarne zabarwienie.

zliszajcowacenie (impetiginisatio) – wtórne, zwykle paciorkowcowo-gronkowcowe nadkażenie zmian chorobowych skóry, przebiegających ze świądem.